نیس

  • جمعیت: ۳۵٠،٠٠٠ نفر
  • پیش شماره تلفن: 0033
  • منطقه زمانی: UTC +2

از اواخر قرن ۱۹ میلادی، سواحل دریای مدیترانه در جنوب شرقی فرانسه را «کوت دازور یا ریویرای فرانسه» (Cote d’Azur) نامیدند. زیبایی نفس‌گیر و آب‌وهوای معتدل این منطقه، از گذشته تاکنون توجه بسیاری را به خود جلب کرده است. شهر نیس (Nice)، پایتخت تفریحی و تعطیلات فرانسه، بزرگترین شهر ساحلی و پنجمین شهر بزرگ این کشور است و در این منطقه قرار گرفته است. وجود ارتفاعات آلپ، ۳۰۰ روز آفتابی در طول سال و هر از گاهی بارش باران در فصل تابستان، نیس را به یکی از بهترین مقاصد گردشگری فرانسه تبدیل کرده است.سال‌ها پیش، گروه‌های زیادی بر سر حاکمیت این ناحیه در جنگ و ستیز بودند. یکی از وقایع تاریخ پرحادثه‌ی این منطقه در شهر نیس به وقوع پیوسته است. در سال ۱۵۴۳ میلادی، نیس مورد هجوم دزدان دریایی الجزایری قرار گرفت. استحکامات و نیروهای نظامی شهر محدود بودند؛ از این رو مردم عادی دست به کار شدند و خود برای مبارزه با متجاوزان وارد عمل شدند. یکی از بی‌باک‌ترین آنها، کاترین سگورین (Catherine Ségurane) بود که شجاعانه در برابر دزدان دریایی مقاومت می‌کند و حتی یکی از آنها را می‌کشد؛ سپس، پرچمی را به بالای سر می‌برد و مقاومت را رهبری می‌کند. اگرچه، برخی پایان قصه را به شکلی دیگر بیان می‌کنند. اما، اهمیتی ندارد داستان واقعی به چه شکل بوده، آنچه مهم است پایان پیروزمندانه مردم نیس است.پیش از قرن ۱۸ میلادی، سواحل نیس محل زندگی ماهیگیران و کارگران بود و در مقابل، ثروتمندان خانه‌های خود را در ارتفاعات، به دور از ساحل می‌ساختند. در این شهر، کلیساهای بسیار و کاخ‌های بی‌شمار در قرن ۱۷ تا ۱۸ میلادی به سبک معماری ایتالیایی ساخته شدند. به علاوه، نیس موزه‌های متنوع و بسیاری دارد؛ از موزه باستان‌شناسی گرفته تا موزه تاریخ طبیعی و هنرهای زیبا و بسیاری دیگر. در سال ۱۹۳۰، شهر نیس میزبان مسابقات اتومبیل‌رانی بین‌المللی فرمول وان نیز بوده است.اما بدون شک، پیش از هر چیز، شهر نیس به عنوان شهری اشرافی و تجملاتی شناخته می‌شود و قطعا این شهرت را به خاطر حضور اعضای خانواده سلطنتی روسیه در خود به‌دست آورده است. شاهنشاه الکساندر فئودرونا در ۲۶ اکتبر ۱۸۵۲ به نیس می‌آید. در بندر ویلفرانش (Villefranche Bay) که کیلومترها با شهر نیس فاصله دارد، زمین‌هایی برای سکونت خانواده سلطنتی خریداری می‌شود. بعدها، ۴۰۰ خانواده روسی املاکی در نیس خریداری می‌کنند و در آنجا ساکن می‌شوند. به این ترتیب، تعداد روسی‌های نیس افزایش می‌یابد و ۳۵۰۰ نفر از جمعیت ۱۲۰,۰۰۰ نفری شهر را تشکیل می‌دهند. در همان سال‌ها، ساخت کلیسای جامع سنت نیکولاس ارتودوکس (St Nicholas Orthodox Cathedral) کامل می‌شود ـ کلیسایی که یکی از جاذبه‌های مهم شهر نیس و بزرگترین کلیسای ارتودکس روسی در غرب اروپا است.بعضی می‌گویند شایعه اشرافی و تجملاتی بودن شهر نیس واقعیت ندارد و این گفته درست نیست که گوشه‌گوشه نیس پر از میلیونرها و مولتی‌میلیونرها است و در اصل، مردم نیس زندگی معمولی دارند. اما این حقیقت را نمی‌توان انکار کرد که هتل‌های نیس جزو گران‌ترین هتل‌های دنیا هستند و در واقع، سفر کردن و بازدید از نیس برای هر کسی امکان‌پذیر نیست.

نقشه گوگل

Koprivnice
-2°
overcast clouds
humidity: 86%
wind: 1m/s ESE
0°
Tue
-3°
Wed
-4°
Thu
1°
Fri
Weather from OpenWeatherMap

موزه پرومناد د آنگله (Promenade des Anglais)

من افرادی را می‌شناسم که ساعات زیادی را در پرومناد (۱) صرف کرده‌اند؛ ابتدا به گشت و گذار پرداخته و سپس نشسته‌اند و به پهنای دریا آسمان، و روشنای نور فکر کرده‌اند. من دقیقا می‌توانم با آنان همزادپنداری کنم. لاپروم تقریباً پنج مایل گرداگرد بندر انجلز (Bay of Angels) دور می‌زند و امتداد دلچسبی را پدید می‌آورد که سرتاسر آن با نخل و آرایش خاص درختان تزئین شده است. از سال ۱۸۲۰ که جامعه بریتانیایی در منطقه مستقر شد، این گذرگاه، همواره مکان محبوب مردمی بوده که به ظاهر خود اهمیت می‌دادند. نام این مکان نیز از نام همین جامعه بریتانیایی گرفته شده است. متأسفانه با اینکه زمانی پوشیدن کت فراک و لباس شیک، مد روز بود، اما دیگر آن رنگ و بو دیده نمی‌شود. اکنون افراد با سگ‌های فوق‌العاده کوچک خود به این مکان می‌آیند و به پیاده‌ روی و نرمش می‌پردازند؛ و در اطراف هم ساختمان‌هایی با اشکال عجیب دیده می‌شوند. در واقع در هر سوی این ناحیه، ساختمان‌های زیبای قرن نوزدهمی دیده می‌شوند. اما متأسفانه در برخی جاها، این عمارت‌ها با بلوک‌های آپارتمانی قرن بیستمی معمولی جایگزین شده‌اند.
پلاز ماسنا (Palais Masséna)

بد نیست در اینجا توقفی داشته باشید تا ببینید زندگی باستانی در نیس چگونه جریان داشته است. هم باغ‌ها و هم قصرها، از دگردیسی جان سالم به در برده‌اند. در اینجا قصری هست که تبدیل به یک موزه شده است و داستان نیس را از زمان ناپلئون تا اواسط قرن بیستم بازگو می‌کند. اما این موزه در مورد تاریخچه خودش به‌عنوان یک قصر هم حرف‌ هایی برای گفتن دارد. مطمئن باشید که تالارهای ساخته شده از سنگ مرمر و اتاق‌های پذیرایی، طبع مشکل ‌پسندتان را ارضا خواهند کرد. پس برای بازدید از این موزه شک به خودتان راه ندهید. خوشبختانه این موزه هم مثل خیلی دیگر از موزه‌های شهر نیس، رایگان است.

شهر قدیمی (Vieux Nice)

این شهر قدیمی، مربوط به اوایل قرن نوزدهم میلادی است و آنقدر خیابان‌های آن باریک هستند که به زحمت از نیم متر تجاوز می‌کنند. اهالی نیس در مکان‌های جمع و جور زندگی می‌کرده‌اند؛ البته هنوز هم همینطورند. در ایوان رستوران‌های کوچک و جمع‌وجور در این ناحیه، گوشت سرخ شده بره سرو می‌شود. البته سنت‌ گراها گله می‌کنند که این شهر خیلی حالت گردشگری پیدا کرده است. اما سنت‌ گرایان هیچ نمی‌دانند! نیس همیشه مرکز پر سر و صدای تجارت بوده است. آنها خیلی سنتی فکر می‌کنند و به اندازه حس و حال سنتی که ساختمان‌ های این شهر به بیننده القا می‌کنند، قدیمی هستند! پیرزنان و پیرمردانی که می‌نشینند و با هم گپ می‌زنند، به اندازه کلیساهای باروک، فرتوت هستند!
کورس سالیا (Cours Saleya)

هر روز صبح و هر روز هفته، در بازار گل کورس، انفجاری از رنگ‌ها و رایحه‌ها دیده می‌شود. یک خانم فرانسوی می‌گوید: «اینجا حس لذت ‌بخش پراونس را دارد.» دکه‌های میوه ‌فروشی و آبمیوه فروشی هم در این امتداد کم نیستند. خود من به تنهایی به این سفر رفته‌ام و در هر گوشه و کناری، دیدنی‌های مقهورکننده‌ای توجهم را به خود جلب کرده‌اند. ساختمان‌هایی با سبک ایتالیایی هم در اطراف آن دیده می‌شوند. در هنگام ظهر، میزهای زیبای رستوران‌ها، خود را برای ناهار در فضای باز آماده می‌کنند و سرآشپزهایی هم که پیشبند بسته‌اند، صدف‌ها را باز می‌کنند. در این حال، سرانجام اشتهای زیاد، برای شما تاب و توانی باقی نخواهد گذاشت و بر شما غلبه می‌کند! «شهر قدیمی» و به‌طور کلی شهر نیس، هم می‌داند چطور شما را به اشتها بیاورد و هم راه فرونشاندن آن را خوب می‌داند! کافی است یکی از رستوران‌های رنگارنگ آنجا را انتخاب کنید و وارد شوید؛ خواه در خود کورس، یا در اطراف آن.

موزه ماتیس (Musée Matisse)

نیس دارای گالری‌های بی ‌نظیری است؛ اما اگر قصد دارید فقط از یکی از آنها دیدن کنید، پیشنهاد من موزه ماتیس است که روی تپه سیمیه (Cimiez Hill) قرار دارد. اگرچه آنری (Henri) پیر در قسمت شمالی فرانسه متولد شده بود، اما از سال ۱۹۱۷ تا سال ۱۹۵۴ در مرکز کوت دازور (Côte d’Azur) زندگی می‌کرد. این شهر در همین ناحیه و درون یک ویلای قرن هفدهمی، با برپا داشتن یک گالری از آثار او (از اوایل دهه ۱۸۹۰ میلادی تا پس از جنگ جهانی دوم)، بزرگداشتی برای او فراهم کرده است. در اینجا می‌توانید آثاری را که او در طول زندگی‌اش خلق کرده، ببینید. اگر با این هنرمند آشنایی ندارید، این می‌تواند یک آشنایی فوق ‌العاده باشد. اگر هم او را می‌شناسید، حتماً از دیدن آثار او از نزدیک، لذت خواهید برد. در این تابستان نمایشگاهی برگزار خواهد شد که میان آثار ماتیس و مجموعه‌دار آندره مائت (André Maeght) ارتباطی برقرار خواهد کرد. این کار، بخشی از مراسم پنجاهمین سالگرد بنیاد مائت است. بنیاد مائت در سن پاول دُ ونس (St Paul-de-Vence) واقع است و به داشتن یکی از جالب‌ترین مجموعه‌های مربوط به هنر مدرن و معاصر فرانسه، به خود می‌بالد.
رُژینا (Regina)

این ساختمان یادمان که در جاده اصلی واقع شده، در اصل یک هتل بوده است. در همین جا بود که ملکه ویکتوریا هم در سال‌های ۱۸۹۷ و ۱۸۹۸، برای مدت شش هفته اقامت گزید. هنوز هم روی سقف این هتل، یک تاج به یاد او دیده می‌شود. اهالی نیس او را خیلی دوست می‌داشتند چون به همه هدیه می‌داد؛ اما دلیل عمده این علاقه این بود که وی هنگامی که ملکه شد، در شهر آنها اقامت داشت. خود رژینا در دهه ۳۰ میلادی که بازدیدکنندگان خواهان اقامت در لب دریا بودند، تا حد زیادی مورد تاخت و تاز گردشگران قرار گرفت. اکنون این ناحیه مجموعه شیکی از آپارتمان‌هاست و ماتیس هم در یکی از آنها زندگی و کار می‌کرد و نهایتاً در همان جا هم از دنیا رفت. اگر در اطراف باغ‌ها گشتی بزنید، یک مجسمه بسیار زیبا از ویکتوریا خواهید یافت که پس از مرگ او، در اینجا مستقر شده است. این مجسمه میان ‌سالی او را ترسیم می‌کند.